Moederdag

Ook dit jaar kwamen de kinderen vanwege Moederdag bloemen brengen. Onze jongste dochter had er zelfs uren reizen voor over om met het openbaar vervoer naar ons toe te komen. Lief, lief, lief. Toch vind ik het een beetje commercieel  gedoe. Ik ben al 40 jaar moeder en onze kinderen zijn het hele jaar door blij met mij (ons) heb ik de indruk en dat is wederzijds. Ze delen hun vreugde en verdriet met ons en mijn lief en ik maken nadrukkelijk deel uit van hun leven.

Voor mijzelf brengt moederdag soms behoorlijk wrange herinneringen boven. Ik had een moeder met ernstige psychische problemen, een moeder die een aantal keren in een  psychiatrische inrichting opgenomen werd en een groot stempel op mijn jeugd, maar ook op mijn volwassen leven gedrukt heeft. Voor mij geen moeder waar je terecht kon met je grote en kleine problemen, die met je meeleefde toen we onze kinderen kregen, of waar je gewoon voor de gezelligheid even aanwipte. Aangezien mijn vader haar haar gang liet gaan en ik van hem dus ook geen hulp of bescherming hoefde te verwachten leerde ik al snel mijn eigen boontjes te doppen.

Gelukkig hebben mijn schoonouders mij als hun eigen dochter in huis genomen en daar denk ik nog steeds met dankbaarheid aan terug. Ze maakten ruimschoots goed wat ik gemist had. Ze zijn inmiddels al jaren overleden, maar daar had ik vandaag wel even een bloemetje willen brengen.

Advertenties

2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s