Even kennismaken

Jarenlang blogde ik vol enthousiasme, maar de ideeën raakten op en het bloggen raakte in de vergetelheid. Momenteel gebeurt er zoveel in mijn leven dat ik het weer met jullie wil delen.

Ik bekijk het leven met een glim- en soms met een grimlach.

Af en toe word ik bijgestaan door mijn alter ego Anna Maria Justine, Freule von Habenichts zu Kriegenichts. Zij geeft haar geheel eigen visie op de wereld.

 

Het gaat de goede kant op

Het is inmiddels ruim een jaar geleden dat er borstkanker bij mij geconstateerd werd.

Hoewel het inmiddels de goede kant op gaat heb ik nog steeds last van de problemen die de behandelingen veroorzaakt hebben. Ik slik al geruime tijd Prednison en daar ben ik inmiddels mee aan het afbouwen. Dat gaat heel langzaam want het is niet de bedoeling dat ik opnieuw maandenlang ga hoesten.

Ook de anti-hormonen die er voor moesten zorgen dat de kanker minder kans heeft om terug te komen veroorzaakten veel bijwerkingen en ik heb daarom de keus gemaakt om er mee te stoppen.

Door deze keuzes voel ik mij veel beter en daar ben ik blij mee. We doen veel leuke dingen, zijn o.a. naar Curacao geweest op familiebezoek.

Ik verwacht dat het nog wel een paar maanden zal duren voor ik weer helemaal de oude ben, maar heb goede hoop dat het in de toekomst wel zal gebeuren.

Theedoos

Ik drink graag thee. Er zijn tegenwoordig veel smaakjes op de markt en de verzameling theesoorten in mijn keukenkastje begon aardig uit te breiden.

Meestal vraag ik aan mijn bezoek welke thee ze willen, het lijstje werd steeds langer. Ik wilde dus een theedoos gaan kopen bij de Blokker. Omdat ik niet direct vond wat ik zocht vroeg ik het aan een van de winkelmeisjes: verkoopt u ook een doos waar je verschillende theesoorten in kunt doen? Ze keek me uilig aan en sprak toen de historische woorden: Nee dat hebben we niet specifiek.

Omdat ik vrijwel zeker wist dat ze zo’n doos wél verkochten liep ik nogmaals de winkel door en zie, 2 verschillende soorten zelfs. Ik pakte beide dozen op en liep terug naar het “theelicht” waar ik mijn vraag aan gesteld had. Kijk eens, u verkoopt zelfs 2 soorten. Opnieuw die blik. Oooh ik dacht dat u zo’n ding bedoelde waar je gebruikte theezakjes op kunt leggen.

Grrrr.

Misschien erger ik me snel aan zoiets, maar ik vind het normaal dat personeel weet wat ze verkopen als je in een winkel werkt. De werkhouding van sommig personeel is dus voor verbetering vatbaar.

De 4 gezichten van chemokuren

Een dag of 10 na de eerste chemokuur viel mijn haar met bossen tegelijk uit dus schoor mijn lief het af. Daar was ik verdrietiger over dan ik verwacht had. Ik dacht: Ach het is maar haar, dat groeit wel weer aan, maar het voelde toch als een hele ingreep.

Dankzij make-up zag ik er over het algemeen best goed uit, maar zonder cosmetica zag ik toch echt een behoorlijk ziek hoofd. Geen haar meer en vrijwel geen wenkbrauwen of wimpers.

10473724_903892736295148_3355320989389250305_n

Dankzij het een en ander aan make- up zag ik er een stuk beter uit, zelfs met mijn kale koppie

10410356_845997285418027_1376692771876132258_n

Ik heb veel gebruik gemaakt van sjaals. Ze gaven mijn gezicht wat meer kleur.

1408786385825

En tenslotte mijn pruik. Eigenlijk heb ik die het minst gedragen. Je voelt de hele tijd dat je iets op je hoofd hebt. Hij zag er overigens heel natuurlijk uit dus men had niet eens in de gaten dat ik er een droeg.

14914_845997358751353_2939346076401805331_n

Maar inmiddels groeit mijn haar weer en is er spontaan een mini- mohawk gegroeid. Wordt ik nog hip op mijn oude dag 😉

kort koppie

Update januari 2015

Omdat diverse mensen mij gemaild hebben om te informeren hoe het nu gaat toch maar een update.

Het afgelopen jaar was heftig. Ik werd geopereerd, kreeg bestralingen, chemokuren en een anti hormoonkuur.

Mijn lijf heeft het zwaar te verduren gehad.
Van de operatie heb ik een pijnlijke linkerborst over gehouden waarin zich bindweefsel heeft gevormd zodat er een forse kuil in zit. Pas na een jaar kunnen ze zeggen of daar iets aan te doen is.

De bestralingen hebben de meeste ellende veroorzaakt. In een klein deel van mijn linkerlong ontstond een chemische longontsteking. Dat is een longontsteking die niet door een bacterie veroorzaakt wordt. Ik gebruik er een inhalator voor en als het nodig is prednison.

Diezelfde bestralingen zijn er de oorzaak van dat ik geen bh meer aan kan omdat mijn ribben gevoelig zijn geworden. En volgens de artsen kan dat nog jaren zo blijven.

Ik zou 6 chemokuren krijgen maar moest op aanraden van de artsen stoppen na de vierde kuur. Ik kreeg nl. trombose in mijn linkerbeen, een gewone longontsteking en was een poosje rolstoel afhankelijk omdat mijn benen me niet meer konden dragen.

Een maand geleden ben ik begonnen met een anti- hormoonkuur. Gelukkig heb ik niet zo veel last van de bijwerkingen waar deze medijnen bekend om zijn en daar ben ik blij om. Ongeveer de helft van de vrouwen stopt met deze behandeling omdat ze er te veel last van hebben.

Inmiddels gaat het met horten en stoten de goede kant op.
Ik heb weer haar, maar het is nog te kort om naar de kapper te gaan. Ik draag een elastieken kous vanwege de trombose en moet regelmatig naar de trombosedienst om de dikte van mijn bloed te laten meten.
Ik heb nog steeds een chronisch energie tekort, maar al met al mag ik niet klagen.

Geduld hebben is een schone zaak, maar ik ben er niet zo goed in.

We hebben een reis naar Curacao geboekt en daar verheug ik me erg op.

Zo, jullie zijn een beetje op de hoogte. Fijn dat jullie aan me denken.
Liefs,

Annemiek

Blegghhh

Het is midden in de nacht en ik zit met een beetje walgelijk hoofd achter mijn computer. De hele dag houd ik het misselijke gevoel redelijk onder de knie, maar na een paar uurtjes slaap wordt ik er wakker van. Dus ik eet een beschuitje en neem een kopje bouillon en een glaasje water in de hoop dat dat helpt net als gisternacht.

Toch moet ik zeggen dat het me tot nu toe meevalt. Ik kom de dag aardig door.

De telefoon ging redelijk vaak omdat iedereen wil weten hoe het met megaat. Misschien maar weer een nieuwsbrief rondsturen. dat is me de afgelopen maanden goed bevallen.

Mooi karweitje voor ’s nachts  😉

Eerste chemokuur.

De eerste dag van de chemo is goed verlopen. Voor ik naar het ziekenhuis ging moest ik al een middel slikken tegen de misselijkheid. Infuus zetten ging goed ondanks mijn dunne vaten. Hopelijk hoeft er geen Picc- lijn ( een semi-permanente leiding) aan te pas te komen, maar als het de tweede keer net zo goed gaat verwacht ik dat niet.

Om een uur of 3 voelde ik mij niet helemaal goed, misselijk was niet het goede woord, maar een beetje weeïg. Wat gegeten en een half uurtje gedoezeld op de bank. Om 5 uur mocht ik Zofran en daar knapte ik van op.

Zelf iets makkelijks gekookt, tortelini gevuld met walnoot en een frisse salade. Viel er lekker in en smaakte prima.

Wandelingetje gemaakt na het eten. Verder dan zo’n 250 meter met een tussenstop op een bankje kwam ik niet, gelukkig kon ik daarna in mijn rolstoel stappen. De kuur heeft dus behoorlijke invloed op mijn benen want de dagen voor de kuur kon ik ongeveer 500 meter lopen met mijn rollator.

Tot vanmorgen 4 uur goed geslapen. Toen ik wakker werd had ik de smaak in mijn mond van een treinramp surprise. Opnieuw beetje gammelig dus wat gegeten en gedronken en gelijk dit verslagje geschreven.

Zo direct ga ik weer terug naar bed en hoop nog een beetje te kunnen slapen.

Als de volgende 5 kuren net zo verlopen teken ik er voor.